| تبليغات | X |
دیدار تازه با آیت الله العظمی منتظری
آخرین دیدارم با حضرت آیت الله العظمی منتظری خردادسال 84 بود؛امروز(17آبان 88) موفق شدم بار دیگر بطور خصوصی با ایشان ملاقات کنم.
معظم له بشدت از کتک زدن زنان ومردم معترض- که به نام خدا و دین انجام گرفته است- برخودش می لرزید و بسیار مغموم و متأسف بود.
دوستی که آنجاحضورداشت،به کنایه وطنزگفت:«آنها می گویندما«نصر بالرعب»می کنیم»!!؟
رفته بودم تاازحضرت آیت الله بخواهم برایم دعاکندتابخاطر قطع معیشت زندگی توسط اربابان قدرت وحاکمیت؛معاد من مُلوََّن و متغیِّر نشود. چون حدیث هست که«لامعاش له لا معادله»...
اوبرایم این آیه راخواند:«قل یا عبادالذین امنوا اتقو ربکم للذین احسنوا فی هذه الدنیاحسنه و ارض الله واسعه انما یوفی الصابرون اجرهم بغیر حساب(زمر/10)
حضرت آیت الله العظمی منتظری شجاعت و کرامت علی(ع) را دارد.
او را در نزد مردم و عوام،ساده لوح معرفی کردند؛ و سادگی و بی آلایشی و بی پیرایه گی او را ساده لوحی تعریف کردند.
به قول امام عدالت،علی (ع)که فرمود:«به خدا سوگند معاویه زیرک تر از من نیست. سیاستمدارتر از من نیست.چیزی که هست او نارو می زند. گناه می کند.از پیمان شکنی و هرزه گی باکی ندارد و اگر نارو زدن، پیمان شکنی و هرزه گی زشت و نکوهیده نبود هر آینه من زیرک ترین و سیاستمدار ترین مردم بشمار می آمدم. با این همه هرگز در چنبره هیچ سختی به ستوه نمی آیم».
آری؛او همچون مقتدایش علی (ع) اهل نارو زدن و هرزه گی درسیاست نبود. و هیچگاه در چنبره سیاسی کارانِ سیاست باز به ستوه نیامد.
برای همین هم هست که او امروز عزیزِ مخالف و موافق است. او اکنون سلطان قلبهاست!
دعا کنید صحیح،سالم،سلامت و تندرست بماند؛که شجاعتِ کلام او نافذ و نافعِ دلها و شِکننده ارباب قدرت است.
بهترین حُسن و نیکوترین صفت این مرجع تقلید شیعیان جهان، این است که درب خانه اش بر روی همه باز است. و بی هیچ تلُّکف و مانعی صداهای درگلو خفه شده، به نزد او می آیند تا هم نفس تازه کنند و هم بگویند آنچه را که در نزد اربابان قدرت نمی توانند...
برای همین هم هست که همواره و همیشه اطلاعات سیاسی و آگاهی اجتماعی ایشان خوب،جامع وکامل است.
برای نوشتن این یادداشت تفالی به قرآن زدم ؛اولین آیه ای که به چشم خورد این بود:
«من یطع الرسول فقد اطاع الله و من تولی فما ارسلناک علیهم حفیظا(نساء/80).
آیه قبل و بعدش را هم بخوانید.
والسلام
17آبان 88
تهران – محمد شوری (نویسنده و روزنامه نگار).
جنبش راه سبز(جرس)
نان و چلو خورشت هسته ای!
مدت های مدیدی است وقتی پیچ رادیوی«بی.بی.سی»،«صدای آمریکا»،«فرانسه»و«رادیو فردا»و«صداوسیما»ی خودمان را که باز می کنم مُدام از زبان قریب به اتفاق گویندگان، سخنرانان،مصاحبه شوندگان و کارشناسان فقط موضوع«انرژی هسته ای»را می شنوم.
انگاری که دنیای غرب و سیاستمداران داخلی یک جورایی،به شکل مستقیم و غیر مستقیم، خواسته وناخواسته به هم باصطلاح«نون قرض» می دهند؛و مثل قصه و حکایت«موش و گربه عبید زاکانی» برای هم قمیش آمده و ناز می کنند!
یادم هست در دوران جوانی و آنزمان که به اصطلاح مبارزه مخفی و علنی علیه رژیم پهلوی داشتیم با یکی از دوستان هم مبارزه ای خود(که احتمالا باید هنوز یکی از فرماندهان سپاه باشد و بازهم احتمالا در جهت مخالف افکارمن)برای دستگاه«پلی کپی»اداره آموزش و پرورش«بندر ریگ یا دیلم»نقشه ای کشیده بودیم تا بتوانیم امورات چاپی را سروسامانی بدهیم!این دوست فرمانده سپاه،دوستی داشت که در«نیروگاه اتمی بوشهر»کار می کرد. آنزمان ساختمانش نیمه کاره بناشده بود و ما یک شب را در آنجا اطُراق کردیم.ازآنزمان تا الان هنوز درگیر«انرژی هسته ای»هستیم و هر روز فقط نان و چلو خورشت هسته ای می خوریم!
شاعر سروده :«دیگران کاشتند ما خوردیم ؛ما می کاریم تا دیگران بخورند»؟!
ازآنزمان تا حال حاضرکه یادم هست«انرژی هسته ای»چیزی برای مانکاشت که ما بخوریم و فکرنمی کنم از این«انرژی هسته ای» چیزی هم نصیب آیندگان ایرانی شود!
نه از باب اینکه«انرژی هسته ای» داشتن بی فایده است،بلکه برعکس؛داشتن «انرژی هسته ای»همه اش برکت وسود است؛اماگاهی اوقات پروژه ای مهم ودارای سودسرشار، دستاویز ملعبه های سیاسی می شود که سود و منفعت این بازی سیاسی برای جریان قدرت(و قدرت جهانی)اهمیت ومنافعش بیش از داشتن مثلا همان «انرژی هسته ای»است! و من فکر می کنم در خصوص «انرژی هسته ای» با چنین «ملعبه ای» روبرو هستیم!
یادم هست اوایل انقلاب دو نظریه درمورد چگونگی مقدار فروش نفت وجود داشت؛عده ای معتقدبودند:«که نفت را نباید به مقدار زیاد تولید کرد و فروخت»؛آنها می گفتند:«این نفت سرمایه ملی است و آیندگان نیز در آن سهم دارند»؛و برخی دیگر اعتقاد داشتند:«که نفت را هرقدر که می توانیم باید بفروش برسانیم،ولی در عوض،بجایش وسیله و یا تکنولوژی و صنعتی را وارد کنیم که بتواند جای نفت را بگیرد و برای کشور ما پولساز باشد».
الان پس از30سال،علاوه بر اینکه نفت را به وفور تولید کرده و می فروشیم،امادر عوض بجایش کالای مصرفی یکبار مصرف آورده ایم!
«انرژی هسته ای» از جمله سرمایه گذاری هایی است که جای«نفت» را می تواند بگیرد و برای آیندگان هم کاشته شود؛منتها همیشه در این 30 سال جریان قدرت و حاکمیت سیاسی در داخل و خارج ،از آن بهره برداری رانتی وسیاسی کرده است.یعنی بهره برداری شخصی اهمیتش بیش از منافع ملی بوده؛و برای همین هم هست که هنوز تا حال حاضر همان«نیروگاه اتمی بوشهر» نیز کُمیتش می لنگد!
آقایان!عالیجنابان!
گیریم که ایران بخواهد«بمب اتم»داشته باشد،باآن چکار می خواهدبکند؟!
این«بازی موش و گربه» ای که در این سالها براه افتاده فقط دودش به چشم مردمی رفته است که هر روز فقیر و فقیرتر شده و«اعتیادِ فقر» رمق،ریشه و هسته «فکر کردن» را از وی گرفته است،تا انرژی برای اندیشیدن نداشته باشد!
آیا بهتر نیست این«بازی موش وگربه» تمام شود و بجای آن به مسائل مهمتری که در حاشیه هست،پرداخته شود؟! و حقوق انسانی و حقوق بشری که لگدمال اندیشه های مستبدانه شده در رأس قرار گیرد و دایما بر سقف مستبدان بمباران شود؟!
الان همین موضوع «انرژی هسته ای»همه مسائل مهم داخلی را تحت پوشش قرار داده و از خدا خواسته نیز عده ای بجای آنجا که در مقابل وضعیت اجتماعی،اقتصادی،سیاسی و فرهنگی دائما پاسخگو باشند و باصطلاح سین جین و استیضاح شوند،با آگراندیسمان شدن موضوع انرژی هسته ای و گفتمان و سخنرانی مکرر پیرامون آن؛همه آن حقوق اساسی-که یک شهروند ایرانی باید داشته باشد- را به فراموشی سپرده و از خود سلب مسئولیت نموده و خیلی راحت از آن عبور کرده انگار که نه انگار...!
والسلام علی من اتبع الهدی
تهران/8/8/1388
محمد شوری(نویسنده و روزنامه نگار)
جنبش راه سبز (جرس)